Ontdek

¹En er was iemand ziek, Lazarus van Bethanië, uit het dorp van Maria en haar zuster Martha.

²Maria nu was het die de Heere gezalfd heeft met mirre en Zijn voeten afgedroogd heeft met haar haren; haar broer Lazarus was ziek.

³Zijn zusters dan stuurden Hem de boodschap: Heere, zie, hij die U liefhebt, is ziek.

⁴En toen Jezus dat hoorde, zei Hij: Deze ziekte is niet tot de dood, maar is er met het oog op de heerlijkheid van God, opdat de Zoon van God erdoor verheerlijkt wordt.

⁵Jezus nu had Martha en haar zuster en Lazarus lief.

⁶Toen Hij dan gehoord had dat hij ziek was, bleef Hij nog twee dagen in de plaats waar Hij was.

⁷Daarna zei Hij tegen de discipelen: Laten wij weer naar Judea gaan.

⁸De discipelen zeiden tegen Hem: Rabbi, de Joden hebben U onlangs nog geprobeerd te stenigen, en gaat U daar weer heen?

⁹Jezus antwoordde: Zijn er niet twaalf uren in de dag? Als iemand overdag loopt, stoot hij zich niet, omdat hij het licht van deze wereld ziet,

¹⁰maar als iemand 's nachts loopt, stoot hij zich, omdat het licht niet bij hem is.

¹¹Dit sprak Hij, en daarna zei Hij tegen hen: Lazarus, onze vriend, slaapt, maar Ik ga naar hem toe om hem uit de slaap op te wekken.

¹²Zijn discipelen dan zeiden: Heere, als hij slaapt, zal hij gezond worden.

¹³Maar Jezus had over zijn dood gesproken, terwijl zij dachten dat Hij over de natuurlijke slaap sprak.

¹⁴Toen zei Jezus dan openlijk tegen hen: Lazarus is gestorven.

¹⁵En Ik ben blij voor u dat Ik daar niet was, opdat u gelooft; maar laten wij naar hem toe gaan.

¹⁶Thomas dan, die Didymus genoemd werd, zei tegen zijn medediscipelen: Laten ook wij gaan om met Hem te sterven.

¹⁷Toen Jezus dan gekomen was, bleek dat hij al vier dagen in het graf lag.

¹⁸Bethanië nu lag dicht bij Jeruzalem, ongeveer vijftien stadiën daarvandaan.

¹⁹En velen van de Joden waren naar Martha en Maria gekomen om hen te troosten over hun broer.

²⁰Zodra Martha dan hoorde dat Jezus kwam, ging zij Hem tegemoet, maar Maria bleef in huis zitten.

²¹Martha nu zei tegen Jezus: Heere, als U hier geweest was, zou mijn broer niet gestorven zijn,

²²maar ook nu weet ik dat God U alles wat U van God vraagt, geven zal.

²³Jezus zei tegen haar: Uw broer zal weer opstaan.

²⁴Martha zei tegen Hem: Ik weet dat hij zal opstaan bij de opstanding op de laatste dag.

²⁵Jezus zei tegen haar: Ik ben de Opstanding en het Leven; wie in Mij gelooft, zal leven, ook al was hij gestorven,

²⁶en ieder die leeft en in Mij gelooft, zal niet sterven in eeuwigheid. Gelooft u dat?

²⁷Zij zei tegen Hem: Ja, Heere, ik geloof dat U de Christus bent, de Zoon van God, Die in de wereld komen zou.

²⁸En na dit gezegd te hebben ging zij weg en riep Maria, haar zuster, onopgemerkt en zei: De Meester is er en Hij roept u.

²⁹Zodra die dat hoorde, stond zij snel op en ging naar Hem toe.

³⁰Jezus nu was nog niet in het dorp gekomen, maar was op de plaats waar Martha Hem tegemoetgekomen was.

³¹Toen dan de Joden, die met haar in het huis waren en haar troostten, zagen dat Maria snel opstond en naar buiten ging, volgden zij haar en zeiden: Zij gaat naar het graf om daar te huilen.

³²Zodra dan Maria kwam waar Jezus was, en Hem zag, viel zij aan Zijn voeten en zei tegen Hem: Heere, als U hier geweest was, zou mijn broer niet gestorven zijn.

³³Toen Jezus haar dan zag huilen, en ook de Joden die met haar meekwamen, zag huilen, werd Hij heftig in de geest bewogen en raakte innerlijk in beroering.

³⁴En Hij zei: Waar hebt u hem gelegd? Zij zeiden tegen Hem: Heere, kom het zien.

³⁵Jezus weende.

³⁶De Joden dan zeiden: Zie, hoe lief Hij hem had!

³⁷En sommigen van hen zeiden: Kon Hij Die de ogen van de blinde geopend heeft, ook niet maken dat deze niet gestorven was?

³⁸Jezus dan, opnieuw heftig bewogen in Zichzelf, kwam bij het graf. Het was een grot, en er was een steen op gelegd.

³⁹Jezus zei: Neem de steen weg. Martha, de zuster van de gestorvene, zei tegen Hem: Heere, hij ruikt al, want hij ligt hier al voor de vierde dag.

⁴⁰Jezus zei tegen haar: Heb Ik u niet gezegd dat u, als u gelooft, de heerlijkheid van God zult zien?

⁴¹Zij namen dan de steen weg waar de gestorvene lag. En Jezus hief de ogen omhoog en zei: Vader, Ik dank U dat U Mij verhoord hebt.

⁴²En Ik wist dat U Mij altijd verhoort, maar ter wille van de menigte die om Mij heen staat, heb Ik dit gezegd, opdat zij geloven dat U Mij gezonden hebt.

⁴³En toen Hij dit gezegd had, riep Hij met een luide stem: Lazarus, kom naar buiten!

⁴⁴En de gestorvene kwam naar buiten, gebonden aan handen en voeten met grafdoeken, en zijn gezicht was omwonden met een zweetdoek. Jezus zei tegen hen: Maak hem los en laat hem weggaan.