موندل

^٣٦ کله چه مُريدان په دے خبرو لګيا وُو نو عيسىٰ په خپله دَ هغوئ په مينځ کښے ودريدو اَؤ ورته ئے ووئيل، ”السلام عليکم.“

^٣٧ هغوئ ويرے اَؤ هيبت واخستل اَؤ دا ګمان ئے کاوو چه ګنى پيرے دے. ^٣٨ خو هغۀ ورته ووئيل چه ”تاسو داسے وار خطا ولے يئ اَؤ ستاسو په زړُونو کښے دا قِسم قِسم وسوسے ولے پيدا کيږى؟ ^٣٩ زما لاسُونو اَؤ پښو ته وګورئ چه دا زَۀ يم. ما له لاس راوړئ اَؤ وګورئ، دَ پيرى غوښه اَؤ هډُوکى نۀ وى لکه چه تاسو وينئ چه زَۀ ئے لرم.“

^٤٠ دَ دے وينا نه پس ئے خپل لاسُونه اَؤ پښے هغوئ ته وښودل. ^٤١ دَ هغوئ اوس هم دَ خوشحالئ په وجه باور نۀ کيدو اَؤ لا حيران وُو، نو هغۀ هغوئ ته ووئيل چه ”ستاسو سره دلته دَ خوراک دَ پاره څۀ شته که نه؟“ ^٤٢ نو هغوئ ورله دَ ماهى يوه ټکړه ورکړه چه هغوئ وريته کړے وه. ^٤٣ هغۀ واخسته اَؤ دَ هغوئ په وړاندے ئے وخوړله.

^٤٤ عيسىٰ هغوئ ته ووئيل چه ”دا زما هغه کلام دے چه کله زَۀ ستاسو سره وم نو درته به مے وئيل چه دَ مُوسىٰ په شريعت کښے دَ نبيانو په صحيفو کښے اَؤ په زبُور کښے هر څۀ چه زما په حقله ليکلى شوى دى، هغه به ضرُور پُوره کيږى.“

^٤٥ بيا هغۀ دَ هغوئ عقل روښانه کړو چه په صحيفو پوهه شى. ^٤٦ هغۀ ووئيل چه ”دا ليکلى شوى دى چه مسيح به زحمت وزغمى اَؤ په دريمه ورځ به له مړو نه بيا ژوندے پاڅى. ^٤٧ اَؤ دَ هغۀ په نامه به ټولو قومُونو ته دَ ګُناهونو نه دَ توبے اَؤ دَ معافئ وعظ کولے شى. تاسو دَ بيتُ المُقدس نه شروع شئ. ^٤٨ هم تاسو دَ دے هر څۀ ګواهان يئ. ^٤٩ اَؤ دا ګورئ، زَۀ تاسو ته دَ خپل پلار کړے لوظ دراستوم، دلته په دے ښار کښے تر هغے پاتے شئ تر څو چه په تاسو آسمانى قُوت نازل شى.“

^٥٠ بيا عيسىٰ هغوئ بهر دَ بيت عنياه پورے بوتلل اَؤ لاسُونه ئے اُوچت کړل اَؤ هغوئ له ئے برکت ورکړو. ^٥١ اَؤ داسے وشُو چه په برکت ورکولو هغه دَ هغوئ نه جُدا شو اَؤ آسمان ته پورته کړے شو. ^٥٢ هغوئ ورته سجده وکړله اَؤ ډير په خوشحالئ بيتُ المُقدس ته واپس شول. ^٥٣ اَؤ خپل ټول وخت ئے دَ خُدائے په کور کښے دَ خُدائے په ثنا وئيلو کښے تيرولو.